Vandaag heb ik 20 jaar verkering met mijn geliefde. 20 jaar lief en leed gedeeld. 20 jaar samen. Ik hoor in mijn omgeving wel eens dat een huwelijk of relatie hard werken is. En soms is dat ook zo, maar voor mij geldt dat de afgelopen 20 jaar voorbij gevlogen zijn. We hebben veel meegemaakt. Veel mooie dingen, veel uitdagingen. Maar bovenal een groeiende liefde voor elkaar.

Heb jij de gouden pareltjes ook al eens ontmoet? Van die mensen die je als pleegouders soms heel hard nodig hebt voor je pleegkinderen. Voor één van onze pleegzonen was het de juf in groep 1/2. Ze bleef met engelengeduld met hem omgaan en hem helpen om de overstap naar school te maken. Dankzij haar lukte het hem om daar te landen en mee te kunnen draaien in de groep.

Op Oudjaarsdag had ik peuterdienst in de kerk. Eén van de kinderen was erg verdrietig dat mama haar bij ons achter moest laten. Het kostte even tijd en heel vaak de bevestiging: ‘Mama komt terug. Ze komt jou straks weer ophalen’.Op Oudjaarsdag had ik peuterdienst in de kerk. Eén van de kinderen was erg verdrietig dat mama haar bij ons achter moest laten. Het kostte even tijd en heel vaak de bevestiging: ‘Mama komt terug. Ze komt jou straks weer ophalen’.
Kennelijk had één van de wat oudere kinderen goed zitten luisteren. Want toen we later aan tafel zaten te knutselen, vroeg ze mij: ‘Heb jij ook een mama?’
‘Jazeker,’ antwoordde ik.
‘Komt die jou dan ook ophalen?’, vroeg ze.
Ik probeerde niet in de lach te schieten.
‘Mijn mama woont ver weg’, legde ik uit. ‘Die gaat naar een andere kerk.’
‘Maar vroeger, toen ik nog klein was, kwam zij mij óók altijd halen.’

Daar zit ik dan, warm aangekleed in een stadion met zo’n 50.000 enthousiast schreeuwende supporters. Bevreemd kijk ik om me heen, ik ben nog nooit bij een grote voetbalwedstrijd geweest. Grote pullen bier worden gehaald door dorstige mannen van middelbare leeftijd. De geur van een stiekeme joint komt mijn kant op. De achterbuurman schreeuwt stevige scheldwoorden naar de tegenstander. Naast mij zitten 3 tieners, ze horen bij mij. Enthousiast schreeuwen ze mee, gelukkig niet dezelfde woorden als de man achter ons. Twee beveiligers komen in de buurt van de scheldende achterbuurman staan. Alleen hun aanwezigheid zorgt er al voor dat het enige scheldwoord wat er nu met veel volume over zijn lippen komt “Je Moeder!” is. En dat is vooral komisch. Ik heb namelijk geen idee wat de moeder van de tegenstander er aan kan doen dat deze een doelpunt scoort. Tja, een middag vol verbazingen.

Hij was 19 jaar oud, Cum Laude afgestudeerd op biologie. Plannen genoeg voor de toekomst. De natuur en speciaal vogels, zijn zijn lust en zijn leven. Zijn eerste stage was op een onbewoond eiland in de Pacific.

Het onderzoeksbureau had een hut op palen voor hem neergezet om eb en vloed en de soms de hele hoge golven te trotseren. Onderzoek naar aantallen vogels die zich op het eiland ophielden en vogels die passeerden werden geteld. Men wilde de vogeltrek bestuderen. Precies wat hij ambieerde. Voedsel en verdere benodigdheden kreeg hij eens per 3 maanden aangeleverd met een bevoorradingschip van het onderzoekbureau.

Afgelopen zondag ging het in de zondagsschool over keuzes maken. Ruth en Orpa moesten de keuze maken of ze meegingen met Naomi of toch in hun eigen land zouden blijven. Gerdien had tijdens het kindermoment op het podium ook verschillende (moeilijke) keuzes voor de gemeenteleden. Hoe vond jij het om te kiezen? Heb je het niet gezien, kijk dan zeker de dienst van 4 februari even terug. Gerdien deed het heel erg leuk.

Denken in mogelijkheden of juist in onmogelijkheden? Dat laatste gaat voor mij, terwijl ik toch een positieve instelling heb, wel eens op. Het volgende gebeurde.Denken in mogelijkheden of juist in onmogelijkheden? Dat laatste gaat voor mij, terwijl ik toch een positieve instelling heb, wel eens op. Het volgende gebeurde.