Er zijn van die lievelingsplekjes waar je graag komt...

Nou, voor mij is dat Nederhemert-Zuid. Een prachtig wandelpad,  eenvoudig kampeerterrein, een kasteel, een jachthaven en een nostalgische speeltuin met terras. Geen bijzonder attracties, maar een schommel, wip-wap, mechanische draaimolen en uiteraard een glijbaan. Het lijkt wel of  daar de tijd heeft stilgestaan.

60 jaar geleden was de speeltuin op Zuid de ontmoetingsplaats om de jongen of het meisje van je dromen te ontmoeten. Nu is het de plek waar ouders en/of grootouders met de kleintjes naar toe gaan. Spelen voor 50 cent met een stempeltje op je hand.

Bijna alles is door de jaren heen het zelfde gebleven. Behalve de glijbaan. Die oude glijbaan met zijn hardhouten latten was de grootste uitdaging van de speeltuin. Als kind ging ik helemaal vol spanning naar boven. Bovenaan de trap kijken naar pa en ma, (die het  misschien net zo spannend vonden) en dan roetttzzz naar beneden. Deze mooie glijbaan moest in de jaren negentig plaats maken voor een roestvrij stalen versie. Een letterlijke blikvanger. Was nodig. ”vanwege de veiligheid” : regelgeving. Nu 2014, heeft die glijbaan plaatsgemaakt voor een spuug lelijk ronde kunststof tunnel. Europese wetgeving!

Elke verandering is nog geen verbetering. Elke generatie wil het beter doen dan de vorige, dat is niet nieuw, gebeurt al eeuwen zo. Ook als het gaat over hoe we ons geloof beleven. Elke keer  zijn er weer  mensen die het beter weten, of een betere methode ontwikkelen.

De glijbaan met die hardhouten latten was zo gek nog niet……..

 

Peter van Wijgerden