Op 11 November wordt in Zaltbommel en op vele andere plekken in de wereld St Maarten gevierd naar aanleiding van de legende met dezelfde naam. Wij concludeerden onlangs thuis dat dit nou echt een mooie legende is. Een soldaat genaamd Martinus is hartje winter onderweg naar Amiens en komt bij de stadspoort een bedelaar tegen die hem om een aalmoes vraagt. Martinus aarzelt niet en snijdt zijn mantel in tweeën met zijn zwaard en geeft de ene helft aan de bedelaar. ’s Nachts verschijnt Jezus aan hem in een droom, gehuld in de mantel van Martinus en Hij zegt: Martinus, jij hebt deze mantel in werkelijkheid aan Mij gegeven.

Mooie legende dus. “In zoverre gij dit aan een van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan”.

Deze zomer bezochten wij op een hete zomerdag Venetië. Prachtige stad. Maar wat was het warm die dag. Na een hele lange dag lopen in de hitte, zaten we ’s avonds net iets te laat, net iets te vermoeid en niet iets te geprikkeld in de bus terug naar de camping. We wisten ook net niet of het de goede bus wel was. De stemming had een bepaald dieptepunt bereikt. Tot overmaat van ramp stapten er na een aantal haltes een groep luidruchtige, duw- en trekkende, ietwat onwelriekende geurende pubers in. Ze kwamen pal voor ons te zitten. Mijn algehele irritatie steeg recht evenredig met mijn vooroordelen en de temperatuur in de bus en de stemming zakte wat dieper. Toen gebeurde er iets vreemds. Na een paar minuten begon het plezier en de luidruchtigheid van die jonge gasten een voorzichtige glimlach op de gezichten van de medepassagiers te toveren. Na nog wat tijd begon hun vrolijkheid aanstekelijk te werken en na nog wat tijd hadden die jongens een verbinding gemaakt met alle andere mensen in het achterste gedeelte van de bus ongeacht hun afkomst of nationaliteit. Uitbundig plezier alom. De wat wantrouwende stemming was volledig omgeslagen in een gekke maar oprechte saamhorigheid. Het klinkt misschien raar, maar het was of Jezus zelf in die bus aanwezig was en de ruimte vulde. We namen op z’n Arabisch warm afscheid van een Noord Afrikaanse jongen die direct voor ons zat. Ma’asalama habibi: moge de vrede van God met je zijn vriend.

Ik begrijp nog steeds niet wat er die avond gebeurde. Door het verhaal van St Maarten had ik deze week opeens een sterke associatie met deze gebeurtenis, al zie ik nog niet helemaal waarom. Misschien wel omdat ik een beetje de bedelaar was.

Ik zal er nog eens over nadenken.

Berend

Lees hier de vorige columns.