Naar welke afdeling je ook onderweg bent: als je het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen binnenloopt wordt je allereerst geconfronteerd met een enorme nadrukkelijk rode wand. Daarop in wel 100 afdrukken in helderwit een gedicht van Huub Oosterhuis geprint.

Wek mijn zachtheid weer
Geef mij terug de ogen van een kind
Opdat ik zie wat is
En mij toevertrouw
En het licht niet haat

Toen we min of meer gedwongen zo’n beetje in het Radboud Ziekenhuis woonden heeft dit gedicht me enorm getroffen door de inhoud en het taalgebruik. Omdat deze periode een bepaald beslag op ons leven heeft gelegd, denk ik regelmatig terug aan die rode wand met die witte woorden. Ze plaatsen mijn herinnering aan deze tijd binnen een soort kader.

Maar mooi ook. Want ons toevertrouwen en het licht niet haten is niet altijd gemakkelijk. En al helemaal niet als je naar een van die afdelingen onderweg bent. Als bezoeker van iemand die je lief is of als patiënt.

Berend

Lees hier de vorige columns.