Het is zo langzamerhand gebruikelijk, dat we ons laten verleiden het nieuwe jaar met goede voornemens te beginnen. Eigenlijk een rare gewoonte. Dat kan toch in principe elke dag? Nou, ik ben met die voornemens 8 december al begonnen. De dag dat we onze Boliviaanse Janeth op Schiphol uitzwaaiden.

Negen dagen Janeth in huis gehad. Het leek wel of ze van een andere planeet kwam. Hoezo haasten? Hoezo op tijd? Jennie had eindelijk een metgezel in huis, houdt ook niet zo van de klok.

Je kent het wel: veel Nederlandse plaatsen bezoeken, kennis maken met Nederlands eten, de zee enz. enz. Ze wilde alles meemaken. Het grootste verschil tussen haar en onze cultuur is, dat bij ons alles op tijd gaat. Ze vindt ons maar een bijzonder gestructureerd volkje. Neem nu gewoon eten. In Heusden bij de pannenkoekenbakker verbaasde ze zich hoe alles daar snel verliep en hoe wij een pannenkoek eten. Ze was nog maar net begonnen aan de pannenkoek terwijl de rest van de tafel al lege borden had. Bij eten heeft ze een heel andere beleving: Quality time. Een paar uur over een pannenkoek doen. Rustig en vooral uitgebreide gesprekken tijdens de maaltijd.

Ik heb er wel even aan moeten wennen, maar eerlijk, het went snel. Mijn voornemen na 8 december: 's avonds geen vergaderingen meer. Lekker met elkaar eten en dan het een en ander doornemen. Vooral rustig aan. Lijkt me een goed idee.

Peter

Lees hier de vorige columns.