Een paar weken geleden was er het groep 7/8 kamp: heel gezellig kamperen op het terrein van een van onze gemeenteleden. Wij hebben als gezin nog nooit gekampeerd. Sterker nog, de laatste keer dat ik gekampeerd heb was nog voor dat ik trouwde, dus dat is al meer dan 12 jaar geleden.

koepeltentAlle kampeerspullen hebben we dan ook al lang geleden weggedaan, maar gelukkig konden we een tent lenen. Ons kind had dus nog nooit van z'n leven een tent opgezet. En aangekomen bij de locatie begonnen we samen de tent op te zetten. Echt zo'n vader-zoon momentje. Ik gaf hem aanwijzingen en hij voerde ze braaf uit. Hier moet de stok en daar een haring. En zo ontstond er uiteindelijk een mooie koepeltent. Op een gegeven moment kijkt hij me aan en zegt: "Pap, jij hebt hier echt verstand van, hè?".
Jazeker!  Ik heb m'n halve leven gekampeerd met opa en oma.
"Echt waar?? Wat stoer", zegt hij.

Mooi is dat, hè? Helemaal onder de indruk zijn, omdat ik een koepeltentje op kan zetten. Voor hem was het een compleet raadsel hoe je dit moest aanpakken, maar met een paar goede aanwijzingen van mij was het hem toch een gelukt. En zo heeft hij een heerlijk weekend gehad. En onder andere geleerd dat die vader van hem toch nog verrassend uit de hoek kan komen. Hij dacht zijn vader te kennen, maar in bepaalde omstandigheden leerde hij me toch weer wat beter kennen. Volgens mij werkt dat bij God ook zo. We denken Hem enigszins te kennen, maar in bepaalde omstandigheden krijgen we toch weer een nieuwe inzichten over Hem.

groet,

Gerrit