Wanneer u een regelmatig lezer bent van mijn columns dan weet u het al. Ik ben een tuinman van niks. Het heeft voor een groot deel te maken met desinteresse. Goed bedoelde adviezen van vrienden registreer ik daardoor maar voor de helft. Instructies op verpakkingen lees ik niet of ten dele. Aan mijn geklungel in het groen heb ik recent een nieuw wapenfeit toegevoegd. Een gezonde en mooie struik in onze tuin moest verplaatst worden voor de bouw van een schuurtje. De verhuizing leek aanvankelijk succesvol te verlopen. Ik vertroetelde de struik dagelijks met een emmertje water. Ik toog zelfs naar de winkel voor een zak mestkorrels om mijn struikje nog wat extra aandacht te schenken. En daar ging het jammerlijk mis.

groei plantIk las geen enkele instructie. Waarom zou ik? Het leek me nogal duidelijk. Onder het motto: “Van goede mest is nog nooit een plantje minder geworden,” strooide ik de korrels met royale hand rondom het geboomte. Ik kreeg er zin in. Strooide ook meteen niet zuinig bij de bloeiende hortensia’s. Ze konden er tenslotte ook alleen maar beter van worden. Na een week begonnen de bladeren van mijn struik te hangen. Het zag er allemaal een beetje treurig uit. Voor de echte tuinmanleken onder ons: Behalve bij een treurwilg is dat níet goed!!! Dat begreep ik dan weer wel.

Tot overmaat van ramp verschrompelden ook de hortensia’s. Ze lieten de koppen mistroostig hangen. Ik vond dat een nogal ondankbare reactie in het licht van mijn royale gebaren. Toch maar eens de instructies op de verpakking gelezen. Tot mijn opperste verbazing begreep ik daaruit dat je die stimulerende korrels voor groei en bloei maar zeer mondjesmaat mag toevoegen. Te veel van het op zich krachtige spulletje, laat je planten verbranden en verdwijnen. Met lede ogen sloeg ik de ravage in mijn tuin gade.

“Toch,” oreerde ik tegen mijn vrouw: “levert deze gebeurtenis een levensles en, ook niet onbelangrijk, een column op.” Mijn vrouw hield wijselijk haar mond. Dan mij toch nog maar even tot u gericht: “Nederland is qua economische groei op dit moment het beste jongetje van de Europese klas. Het gaat ons goed, zelfs heel erg goed. Maar ondanks die overvloed lijken we altijd nog weer meer te willen. Meer vakantie, meer salaris, meer van dit en meer van dat. Ietsje minder korrels welvaart op ons stukje van de aardbol. Wat meer korrels gedoseerd en verdeeld over de hele tuin die wereld heet. Het zou wel eens kunnen voorkomen dat we ons op een dag aan al die voorspoed stevig branden.”

L.Slot