Als plattelandsmeid vind ik het heerlijk buiten te struinen. Een waterig zonnetje staat aan de hemel en er staat een stevige koude wind. Dat is niet erg, zolang de donkere wolken die boven de brug hangen, maar niet gaan huilen. Die wolken houd ik nauwlettend in de gaten terwijl ik met mijn niet flatteuze wandelschoenen er op uittrek.

gedachten 300

Vanuit ons huis is het nog geen 100 m lopen en dan sta je op de dijk met uitzicht op de Waal. Het water staat nu gelukkig niet hoog zodat ik naar de waterkant kan lopen via glibberige paadjes, springend over vele hondendrollen, door de uiterwaarden. Struinend langs de waterkant geniet ik van de golven die af en aan rollen op het zand.

Fijn om zo even de rust te zoeken en je gedachten te ordenen; ideeën en gebeurtenissen; ze schieten allemaal voorbij. Wat ik wil bewaren sla ik op, de rest laat ik weer los en waait met de koude wind mee naar weet ik veel. Dat ordenen begint meestal met het afvinken van de makkelijke dingen: Leuke ideeën: √check; grappige gebeurtenissen: √check. Maar dan komen ook de onderwerpen en gedachten die minder aangenaam waren en waarbij zelfreflectie van belang is. Das lastig maar ook leerzaam.

Ik Heb voor mezelf als reminder een stukje tekst dat ik ooit ergens las. Graag deel ik dat met je:

Let op je gedachten
Want je gedachten
worden woorden

Let op je woorden
want je woorden 
worden je daden

Let op je daden
want je daden
worden je gewoontes

Let op je gewoontes
want je gewoontes
vormen je karakter

Let op je karakter
want je karakter
bepaalt je
bestemming

‘Want zoals een mens denkt, zo is hij.’(spreuken 23:7, KJV).
(ooit afkomstig van de website van bevrijdingspastoraat)

Baukje.