woman 591576 640Ik ben een seizoenenmens. Daar waar veel mensen uitgesproken van de lente of de zomer houden, kan ik van ieder jaargetijde even hard genieten. Het lekker buiten zijn in de zomer, maar ook het onstuimige herfstweer, de kaarsjes die weer aangaan als het vroeger donker wordt, de vrieskou in de winter, sneeuw… Maar dit jaar merk ik dat ik meer dan anders uitzie naar de lente. Komt het door ons nieuwe, nog niet goed geïsoleerde huis, dat ik verlang naar warmte? Komt het door de nu nog kale tuin die straks weer helemaal groeit en bloeit? Ik weet het niet. Ik besefte pas hoe erg ik naar lente verlang, toen we ineens zulk mooi weer cadeau kregen. Het leek wel of ik lichtvoetiger werd, of ik meer energie kreeg. Wat heerlijk, die zon, het zingen van de vogels, de eerste voorjaarsbloemen!

Als ik om me heen kijk naar de wereld, dan lijkt het daar vaak ook winter. De wereld kan koud, hard en kaal zijn. Er is oorlog, onrecht, pijn, ziekte, verdriet… Wat verlang ik ernaar dat de Z(o)on der gerechtigheid opgaat over ons leven, over onze wereld. En dat verlangen naar Gods licht en warmte is nog veel groter dan het verlangen naar de lente. Wij weten niet hoelang het nog duurt. Dat weet alleen Hij. Gelukkig mogen we al wel zijn liefde, warmte en licht uitstralen. Kleine beetjes lente in de winter van onze wereld. Laat je licht maar schijnen!

Viola