Ik stond erbij en keek ernaar…

Ver in de 80 jaar.
Een boeiend leven gekend tot nu toe.
Nu een lichaam dat zo ziek en zo zwak en broos is.
Hij heeft gedachten over de keuzen die hij in zijn leven maakte.
Ze maken hem verward en tobberig, hoe nu verder?
Wat laat ik achter, wat moet ik loslaten….
Zorgen worden hem ook nu niet bespaard.

Ik zie: een mooi mens met een aimabel karakter.
Twijfel: “Mag ik God nog aanroepen?”
Pijn! Die door zijn ziel zijn lichaam raakt!

Ik mag samen met anderen voor hem zorgen, dichterbij komen en in zijn verdriet zijn handen vasthouden. De toevertrouwde woorden van deze wijze man brengen ons samen bij VADER.

En dan na jaren… jaren … roept hij VADER die in de Hemel zijt … en er rolt een geleerd gebed als een bede uit zijn ziel, hoorbaar en… ik mag erbij staan!

Dank U Vader voor deze Genade!

Lot