Zomaar een lentedag in de Bommelerwaard. De roodborst, de merels, de vinken en de winterkoning in onze tuin worden plotseling overstemd door een onheilspellend brommen dat steeds verder aanzwelt. Daar zijn ze weer, de Apaches van defensie. Ik tuur omhoog en zucht. Hoelang blijven ze dit keer rondcirkelen met hun lawaai?

In mei vieren we Bevrijdingsdag. Vele soldaten hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog hun leven voor ons gegeven. Wat een bevrijding! We zijn vrij en dat vieren we! Toch zou ik haast denken dat het niet zo is, met al die defensieoefeningen boven onze regio. Vrijheid is kennelijk geen zekerheid: het kan zomaar voorbij zijn. Onze vrijheid is duurbetaald, maar niet vanzelfsprekend. We zijn vrij, maar moeten ook paraat staan voor als het toch weer misgaat.

Nee, doe mij dan die andere Bevrijdingsdag. Goede Vrijdag: de dag waarop mijn vrijheid zekerheid werd. Ook die vrijheid is duurbetaald en je moet hem wel aannemen. Maar dan ben je ook écht vrij!

Terwijl de apaches langzaam wegvliegen, moet ik even lachen. ‘Nog even’, denk ik. ‘En dan komt die dag, waarop zelfs de apaches overstemd zullen worden. Door een bazuinstoot waar je ‘u’ tegen zegt. Wat een Bevrijding!’

Viola