column

Je kunt er niet omheen. Het COVID-19 virus heeft heel de wereld op zijn grondvesten laten trillen. Niets is meer zoals het was. We leven nu in een zogeheten anderhalve-meter-samenleving. Super raar natuurlijk. Dit heeft niemand ooit eerder meegemaakt. Iedereen moet er zijn weg in vinden. Veel mensen werken thuis of zitten thuis. Kinderen gaan niet naar school. Als je al boodschappen doet of even een rondje gaat wandelen, moet je minimaal op 1,5 meter afstand blijven. En op bezoek gaan bij anderen zit er nu ook even niet in. Volg de richtlijnen van het RIVM op.

Naast al deze praktische zaken (die op z’n minst onhandig zijn) heb je ook de emotionele kant. Hoe sta jij erin?

Zuig je continue al het nieuws op of kruip je liever onder een nieuwssteen? Raak je van slag of pas je je snel aan? Moest je erg wennen? Is het nu gewoon voor je geworden of blijft het maar moeilijk en vreemd? Heb je het druk of verveel je je nu juist? Ben je bang om zelf ziek te worden? Er is hierbij natuurlijk geen goed of fout. Iedereen beleeft en doet het op zijn eigen manier. En dat is prima uiteraard. Maar erover nadenken wat het met je doet is natuurlijk ook goed. Hoe beleef ik deze situatie eigenlijk? Wat zegt mijn gevoel en verstand?

En je geloof? Is dat nu veranderd door COVID-19 en de rare situatie? Zie je het als een straf of misschien als zegen? Komt dit van God of is de mens hier verantwoordelijk voor? Enorm moeilijke vragen waar vaak geen passend antwoord op te vinden is. Maar wat doet het met je geloof? Kun je (nog steeds) op God vertrouwen? Geloof je dat hij bij je is, ook in deze situatie?

Ook hierbij is er geen goed of fout antwoord. Maar denk er eens over na. Praat met elkaar en zeker met God. Bespreek je zorgen, vragen en andere dingen met Hem en de ander. Zoek elkaar (op afstand of digitaal) op en geef elkaar steun en hulp. God is bij je!

Groeten,

Josje