wachtenIn onze relatie met God kan het soms op geduld aankomen als je om hulp vraagt, en het resultaat uit blijft. Of in mijn geval: voortdurende tegenslagen met de bouw van mijn atelier. Met daarnaast een blessure die mij zeer beperkt en ook al anderhalf jaar voortduurt.

Bij mezelf maar ook bij anderen merk ik de frustratie en teleurstelling die dit geeft. Welke  wellicht tussen Hem en ons in kan komen te staan. Dit wil ik voorkomen. Dus ‘geduld’… daar moet ik iets mee. En tijdens het werken in de tuin vond ik een uitweg voor mijn worsteling.

Wachten is nooit echt leuk, en lang zijn wij ook niet meer zo gewend. Maar kijk eens in de Bijbel naar onze voorgangers. Hoeveel tijd zat er wel niet tussen de ontberingen en zegeningen van bijvoorbeeld Mozes en Jozef? Heel veel tijd! Dat vergeten wij nogal eens, denk ik. Wij willen altijd het ‘leven in overvloed’ dat Jezus voor ons heeft (John. 10:10). Echter moet er soms eerst iets anders gebeuren. Of God is wel al bezig, maar...wij zien het nog niet.

Al in de tuin werkend, verbaasde ik mij over hoe een ogenschijnlijk verdorde plant ineens na een fikse regenbui volledig in bloei kon staan. Of dat ik dacht te drastisch gesnoeid te hebben, maar dat daardoor de groei juist uitbundiger werd. Een plant bleek zich zelfs onder een laag zand en puin toch naar boven geworsteld te hebben. Terwijl ik al overtuigd was dat hij dood was. En ineens kwam zo het besef, dat waar ogenschijnlijk geen voortgang meer lijkt te zijn… Zijn scheppingskracht gewoon aan het werk is. En zo is het ook met het proces van wachten en geduld hebben waarin wij zitten, denk ik.

Op bovenstaande foto zie je de bloesem van fruitbomen die wordt natgespoten om deze te bevriezen in een laagje water. Raar! dacht ik. Maar telers doen dit juist zodat de bloesem wordt beschermd tegen de vorst. Het afremmen van de groei is een noodzakelijke zorg.

Dus in plaats van te klagen waarom “het zo lang duurt” kunnen we wellicht beter op God vertrouwen. God wil misschien op zo’n moment wel tegen ons zeggen: “stap eens uit de schaduw voor wat meer licht”, “laat mij je eerst wat water geven, want je bent bijna uitgedroogd” of “bescherm de bloesem nog even tegen vorst, Ik weet namelijk wanneer het tijd is”. Wees sterk en moedig, wees stil en weet dat Ik God ben”’.

Groet,

Melanie (foto: Mirelle Dekkers)