Reis jij nog af naar het hart van Jezus?

De wijzen uit het Oosten staan vredig bij de kribbe van Jezus. Daarvoor hebben ze wel een grote reis afgelegd. Ik vroeg mij ineens af: had ik dat ook gedaan? … doe ik dat nu? Ben ik daar nog steeds toe bereid? Om al mijn inzet en tijd te geven aan een echte ontmoeting met Jezus?

column reisEen reis is meestal niet geheel comfortabel of zoals verwacht. Neem ik, als nodig, de hobbels in de weg of ben ik inmiddels neergestreken als toerist? Op een plek waar het goed toeven is. Blijvend in mijn comfortzone. Of ga ik verder waar het moeilijk word, waar twijfel toeslaat, als ik ontmoedigd of vermoeid raak? Blijf ik vertrouwen, ook als de bestemming onbekend is?

Het mooiste uitzicht is meestal op de top van de berg… na de beklimming. Ga ik die klim, vol ontberingen aan voor een echte ontmoeting met Jezus? Jeremia’s reis was vol ontberingen, afwijzing en twijfel. Toch hield hij vol. Hoe deed hij dat? Hij hield vol omdat hij zich dit vastberaden had voorgenomen en hier niet vanaf week. Hij wist en geloofde dat de bestemming van de reis de moeite waard was. 

‘Jeremia stond iedere dag opnieuw op, net als de zon. De dag is van God niet van de mensen. Hij stond niet op om afgewezen te worden door mensen, maar om God te ontmoeten. Dat is het geheim van de volhardende pelgrim’. (Eugene H. Peterson) 

Ik ben zelf niet zo van de goede voornemens voor een nieuw jaar. Maar hiervoor maak ik graag een uitzondering ...in navolging van Jeremia. Steeds opnieuw de hobbels in de weg nemen, wat het mij ook kost. Omdat ik geloof dat een ontmoeting met Jezus dat waard is. 

Melanie