column fijn

Er gebeurde precies waar ik bang voor was: alles ging mis en ik kwam te laat. Op weg naar mijn eerste Trainingsdag van de ‘Total Balance christencoaches’, miste ik direct de eerste afslag naar de juiste snelweg. Ik verloor daarmee mijn extra ingeplande kwartier. Aangekomen op mijn bestemming kon ik het gebouw niet direct vinden, toen ik het vond was er geen parkeerplek dichtbij. Te laat aangekomen bij de deur…. kreeg ik de deur niet open. Gelukkig kon ik mijn trainster bellen, nam ze haar telefoon op, stuurde iemand om de deur open te doen en wees mij binnengekomen de weg.

Al die keren onderweg dat ik in paniek schoot zei ik tegen mijzelf: het maakt niet uit Hoelaat je er bent maar dat je er bent! Waarom was die paniek zo hardnekkig? Wat zat daar aan ten grondslag: oordeel, bedacht ik mij. Het bekende: Wat zullen de anderen mensen wel niet denken?! Alleen al het gevoel dat ik kreeg als ik eraan dacht met n oververhit hoofd de zaal in te komen tijdens de lezing. Alle ogen op mij gericht. Schuifelend en verontschuldigend naar nog een vrije stoel…

Toen ik ging zitten zag ik de banner die naast de spreekster stond: bijbels coachen is het vak van liefhebben stond erop. Één van de eerste dingen die ons op het hart werd gedrukt: luister zonder oordeel. Teveel mensen zijn gekwetst (juist ook door christenen) omdat er over ze geoordeeld werd. Omdat ze niet alleen beoordeeld maar ook veroordeeld werden. Probeer met Gods ogen naar de ander te kijken, vanuit Zijn liefde.

Ik vroeg mij af: Beseffen wij, jij en ook ik, wat ‘oordelen’ bij de ander of misschien wel een heel gezin teweeg kan brengen? Als een zaadje van onbegrip dat uitgroeit tot afwijzing en verdeeldheid. Dat laatste is wat de duivel wil, niet wat God wil. Gods liefde leert ons namelijk hoe wij in diversiteit samen één familie kunnen zijn. 

‘Veroordeel andere mensen niet, dan zal God jou ook niet veroordelen. (…) Mattheus 7:1-3

‘Volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf’. 1 Joh. 4:18

Toen ik binnenkwam werd ik trouwens hartelijk welkom geheten. Mijn trainster zei: wat fijn dat je er bent! En dat was ook wat ik mocht zien in de ogen van de ander toen ik te laat de zaal in liep. Acceptatie, zorgzaamheid, begrip. Zijn liefde. Samen één in Hem, ongeacht of je anders bent, wat je denkt… of te laat bent op jouw eerste trainingsdag.

 

Liefs,

Melanie