‘Kent u deze nog?’

Ik genoot tijdens een autoritje van Radio 4, toen de presentator ineens met deze vraag kwam. Hij liet een melodie horen, die mij direct terug in de schoolbanken bracht. ‘Komt nu met zang en roert de snaren’, Psalm 33 uit het Liedboek der Kerken. Bijzonder eigenlijk: ik heb buiten de basisschool nooit Psalmen geleerd. En toch kon ik hem direct woord voor woord meezingen.

Nog zo eentje: het Onze Vader van Elly en Rikkert. Alle nieuwere versies ten spijt, is dat toch degene die altijd het eerst in mij opkomt. En niet alleen bij mij: toen we ooit met groep 5 van onze oudste samen lunch aten, zong de juf dat lied voor het eten. In een klas van 29 met maar twee echt christelijke gezinnen, verwachtte ik een van de enige zangers te zijn. Maar tot mijn verbazing konden bijna alle ouders het lied uit volle borst meezingen. Ooit zelf geleerd op school misschien? De juf en ik kregen er in ieder geval tranen van in onze ogen.

Bijzonder is dat, hoe een lied ons kan helpen om een tekst in te prenten en voor altijd te onthouden. Het laat in mijn ogen iets zien van het wonder dat God ons in zang en muziek heeft gegeven. Hij stelde niet voor niets hele groepen Levieten aan om (voor) te zingen en muziek te maken! Ik merk dat het mij in ieder geval troost geeft in tijden zoals deze. Blijf zingen, alleen of met je gezin, met je zondagsschoolgroep of de jeugd!

Zing zolang je leven mag
Van het licht en van de dag

Zing, al wordt de wereld banger

Zing het liedje van verlangen

Stem niet met het kwade in

Maar maak nu een nieuw begin

Geef de moed voor onderweg

Breng ons leven weer terecht

Gij, die voor ons hebt geleden

Als de koning van de vrede

Heer, ontferm U over ons

Kyrië-eleison.

 

groet,

 

Viola