Op 25 januari 2020 had ik het al geboekt en geregeld. Maar er kwam iets tussen. Wat dat was hoef ik je natuurlijk niet uit te leggen. En deze week, maart 2022, is het dan zover: we gaan erheen! Na een paar keer uitgesteld te zijn gaat het nu eindelijk gebeuren. Eindelijk mag het weer en kan het weer.  Het is een verrassing voor mijn vrouw. Er staat in de agenda alleen dat ze deze avond moet vrijhouden.

Het hele gezin weet dat we samen ergens heen gaan. Maar niemand, behalve ik, weet waarheen. En nieuwsgierig dat ze zijn! Al die vragen: hoe ver is het rijden? Zou ik het ook leuk vinden? Of wat suggestiever: Ik zou best willen weten waar jullie heen gaan…. En: Ik zeg echt niks tegen mama! Het kost me echt veel moeite om het niet van de daken te schreeuwen dat we naar… (ik zeg niks.)

Soms zijn mensen ook zo nieuwsgierig naar ons geloofsleven. En dan behandelen we dit ook alsof het een geheim is. Maar dat mag je juist van de daken schreeuwen! We kunnen de ander niet bekeren, maar wel enthousiast maken. En zo sta ik ook in mijn geloof. Onze relatie met God is het mooiste dat we hebben. Dat gun je toch iedereen?

Groet,

Gerrit