Ik ben, zoals dat heet, nogal onhandig. Een vervelende handicap met een scala aan uittingsvormen. Variërend van het onvermogen om een schilderijtje op te hangen tot het vermogen om zelfs in mijn eigen dorp de weg kwijt te raken. Ik noem maar twee uitersten.

Na een aantal vruchteloze pogingen om samen met mijn oudste zoon een vis te vangen op een krib aan de Waal, beproefden we onlangs toch nog maar eens ons geluk vlakbij ons huis. Het was een zonnige voorjaarsmiddag, de weiden groen, het water blauw. Het zou nu toch wel heel erg leuk zijn voor mijn zoon om een vis te vangen dacht ik.

Ik zit in de trein. Bijna alle stoelen zijn bezet. Er hang een individuele stilte in de lucht. Mijn gedachten nemen me mee…

Onlangs slenterden we met onze kinderen op een strand in een land hier ver vandaan. Een land met minaretten, mannen in lange witte gewaden, verstilde vissersdorpjes en woestijnbedoeïen. Oud Testamentisch aandoende stammen met eeuwenlange tribale tradities, oude Portugese en Perzische versterkingen opgaand in ruwe berglandschappen. Ontelbare wadi's, groene oasen en prachtige warmwater bronnen. Kamelen, wilde geiten in de woestijn en een lange historie: de Verenigde Oost Indische Compagnie dreef hier 400 jaar geleden al levendige handel en de verhalen van Duizend-en-één Nachten zoals Sinbad de Zeeman vonden hier hun oorsprong. Een land waar volgens de legende ook de profeet Job begraven ligt en waar volgens sommige overleveringen ook de Wijzen uit het Oosten vandaan kwamen.

Ze was het mooiste meisje van de klas, tien jaar jong. Ik gaf haar elke dag snoepjes. Wat wilde ik toch graag veel indruk op haar maken, liefst meer  dan de andere jongens. Het was in de vijfde klas van de lagere school, nu is dat groep zeven van de basisschool.

In mijn buik zit Onvrede. Een klein mager mannetje met wallen onder zijn ogen, vermoeidheid in zijn lijf en in zijn handen scherpe messen die hij van tijd tot tijd in mijn ingewanden zet.

Als het voorjaar net zo mooi en vroeg begint als in 2014, wordt het voor ons weer een lang seizoen genieten. Lekker buiten zitten, genieten van de ondergaande zon, het verstillen van de natuur, de veulens die 's avonds gaan rennen en dollen in de wei en... Een goed glas wijn.