Ik praat regelmatig over dit onderwerp en heb er vast ook eerder in mijn columns over gesproken. Maar het is ook een onderwerp dat dicht aan mijn hart ligt. Omzien naar de ander. Bij mij is dat vooral omzien naar de zwakkere die niet voor zichzelf kan opkomen. En nog specifieker: voor kinderen. Zij kunnen zich niet weren tegen volwassenen. Zij zouden in een veilige situatie moeten kunnen zitten. Zij zouden geen onrecht en tekortkomingen moeten ervaren. Gelukkig gaat dit bij heel veel kinderen goed en vanzelfsprekend. Maar er is een kleine groep waar bovenstaande dingen toch echt realiteit zijn. “Pleegkinderen” in alle vormen en maten. Vandaar de aanhalingstekens.

Wij hebben tijdens onze zomervakantie een rondreis door Italië mogen maken, waaronder een bezoek aan Pisa met dè beroemde scheve toren. Ons was gezegd dat Pisa niet echt de moeite waard was en de toren zou niet zo spectaculair zijn. We wandelden naar het ‘wonder’ en opeens doemde hij op: dè toren van Pisa! Ik vond de toren overrompelend, indrukwekkend en werkelijk imposant. De toren helt over (4 meter uit het lood) en lijkt elk moment te kunnen omvallen.

Dat ik van zingen houd, zal niemand verbazen. Van klassiek tot worship, van Psalmen tot Sela, ik vind het geweldig om zingend onze God te verhogen. Maar ook mijn eigen gevoelens van dankbaarheid, verdriet, geloof of juist moeite met geloof, zijn zingend goed onder woorden te brengen. Als je zelf de woorden even niet vinden kunt, hoe fijn is het dan als een ander dat al voor jou heeft gedaan?

De zomervakantie is inmiddels in volle gang. Een periode van uitrusten, genieten van gezin, familie, een andere omgeving en soms ook een periode van bezinning. Hoe is het afgelopen half jaar verlopen? Wat zou beter of anders kunnen?

Ik ben IT consultant. En daarvoor werk ik met klanten aan korte en langere projecten. En die afwisseling maakt mijn werk ook leuk en dynamisch. Je komt bij veel verschillende bedrijven en organisaties. Die allemaal een uitdaging hebben in hun werkproces.

Marloes heeft dit jaar de basisschool afgerond en mag nu naar het voortgezet onderwijs.  Marloes is een slimme meid en mag na de vakantie daarom zelfs naar het VWO. Marloes is niet alleen intelligent, maar ook nog eens een denker. Iemand die bewust bezig is met wat er zich in deze wereld allemaal afspeelt. “Hoi paps en mams, waarom gaan volwassen mensen excuses maken over het slavernij verleden van ons land en onze voorouders? We doen nu toch precies hetzelfde? We consumeren nu al zoveel waardoor  kinderen en mensen in andere landen worden uitgebuit om onze levensstijl in stand te houden? En hoe komt het dat er een grote klimaatcrisis dreigt? Hebben jullie, opa en oma zo’n aanslag op de aarde gedaan, dat we nu in de problemen komen? Waarom wordt er nog zo weinig aan gedaan en leven we gewoon door alsof er niets aan de hand is? Op de zondagschool heb ik  geleerd dat God de aarde aan de mensen heeft toevertrouwd om ervoor te zorgen. Waarom hebben jullie zo weinig gedaan met deze opdracht?”

Vandaag hebben we een kinderfeestje van één van onze kinderen. Er zijn vier genodigden en de jarige. Oh… maar vijf kinderen, hoor ik je denken. Dat dacht ik namelijk zelf ook. Maar een drukte dat die gasten produceren. Vijf kinderen tussen de 10 en 12 jaar maken meer herrie dan een kamer vol mensen. En dat de HELE tijd!