Daar liggen ze samen… de tijd staat even stil als ik er naar kijk. Mooi zijn ze niet. Ze liggen samen in het laatje van mijn nachtkastje. Het ene is van mijn vader geweest, het andere van mijn moeder. Beide geven niet meer de juiste tijd aan, ze liggen al tijden in deze la. Gewoon, te liggen. Ze hebben geen functie meer. Niemand kijkt er nog op.

Je spreekt een vriend of familielid en die zijn dan gisteren of vorige week een eind wezen fietsen. Bijna vijftig kilometer. ‘Het was enig’ zeggen ze dan: ’Zo relaxed’. Maar wat blijkt als je een beetje doorvraagt?

We hebben een kleine vijftien shetlandpony’s om het huis lopen. Elk jaar de eerste vrijdag en zaterdag van september is het zo ver: de lokale ponykeuring in Ammerzoden. Iedereen knipt, poetst, wast, kamt en borstelt z’n pony’s. Bussen spray, olie, schoensmeer en dergelijke worden ingezet om zo mooi mogelijk met de pony’s voor de dag te komen.

Ooit had ik een boot, een snelle. U weet wel, zo een die een hoop kabaal maakt, grote golven achter zich laat en schandalig veel benzine verbruikt. Op een dag, niet lang geleden, ontdekte ik dat mijn kinderen precies wisten waar de sleutels hingen maar niet zo goed wisten waar je benzine moet tanken. Aangezien mijn kinderen allemaal voor zichzelf zijn begonnen bedacht ik me dat ik wel klaar was met de herrie, de snelheid en het benzineverbruik. Dus ik heb de boot verkocht. Die beslissing beviel mijn kinderen minder maar mij wel goed. Temeer daar ik een goede vriend heb met een boot. En neem van mij aan, de vriendschap met een booteigenaar moet je koesteren.

Deze zomer hadden we een beetje een bijzondere vakantie. Door een samenloop van omstandigheden konden we met ons gezin 6 weken op stap. We hebben dit grotendeels benut door met een oude camper door Europa te toeren. Behalve een scala aan landen, streken, steden en zee, goed eten en nog betere wijn, was het ongemerkt ook een periode van bezinning.

  • Met een geel-zwart gestreept pakie aan, 2 hoorntjes op zijn kop en geel omlijste ogen nodigt hij al zijn vrienden uit aan onze eettafel. Op de camping hebben ook wij last van een wespenplaag. Mijn jongste krijgt een steek in haar been (‘Hé mam! die wesp zit vast aan mijn been!?!”). Omstandigheden kunnen het je lastig maken, maar we houden vol.

In deze periode van het jaar loopt er bij ons achter op de dijk altijd een kudde schapen met lammeren tussen onze eigen geiten.  Behalve een dijk vol schapenpoep, grote wolken irritante vliegen en af en toe een verdwaald schaap in de tuin is het altijd een hele leuke tijd. In de avond en ochtendschemering leveren de silhouetten van de schapen prachtige beelden op. Lammeren stuiteren op vier poten tegelijk de dijk op en neer, jagen achter elkaar aan en proberen het liefst met zijn achten tegelijk op de stomp van een afgezaagde boom te klimmen. En wanneer er een te dicht bij een van onze geiten komt, kan je ook nog wel eens een sik zien flitsen en een lam door de lucht zien vliegen.