Ik zit in de trein. Bijna alle stoelen zijn bezet. Er hang een individuele stilte in de lucht. Mijn gedachten nemen me mee…

In mijn buik zit Onvrede. Een klein mager mannetje met wallen onder zijn ogen, vermoeidheid in zijn lijf en in zijn handen scherpe messen die hij van tijd tot tijd in mijn ingewanden zet.

Als het voorjaar net zo mooi en vroeg begint als in 2014, wordt het voor ons weer een lang seizoen genieten. Lekker buiten zitten, genieten van de ondergaande zon, het verstillen van de natuur, de veulens die 's avonds gaan rennen en dollen in de wei en... Een goed glas wijn.

Niets irritanter dan een zoemende vlieg in je werkkamer. Ik probeer ergens over te denken, iets op te schrijven maar de draad van mijn gedachten wordt telkens overgenomen door het gezoem van dat insect. Als een reclame-vliegtuigje dat met een wapperende boodschap over het strand vliegt, zo gaat die vlieg er telkens vandoor met mijn overpeinzingen. Met veel moeite bedenk ik een volzin, maar voordat ik dat uiterst breekbare gedachtengoed op het papier heb kunnen vastleggen, ben ik het alweer kwijt. Die vlieg moet weg.

Onlangs slenterden we met onze kinderen op een strand in een land hier ver vandaan. Een land met minaretten, mannen in lange witte gewaden, verstilde vissersdorpjes en woestijnbedoeïen. Oud Testamentisch aandoende stammen met eeuwenlange tribale tradities, oude Portugese en Perzische versterkingen opgaand in ruwe berglandschappen. Ontelbare wadi's, groene oasen en prachtige warmwater bronnen. Kamelen, wilde geiten in de woestijn en een lange historie: de Verenigde Oost Indische Compagnie dreef hier 400 jaar geleden al levendige handel en de verhalen van Duizend-en-één Nachten zoals Sinbad de Zeeman vonden hier hun oorsprong. Een land waar volgens de legende ook de profeet Job begraven ligt en waar volgens sommige overleveringen ook de Wijzen uit het Oosten vandaan kwamen.

"Wat zou er..?! Maar hoe? Van waar?" Zuchtend draai ik mijn hoofd weg. "Het is frusterend raar! Ik kan er niet over uit, en het wordt tijd dat ik het met iemand deel."

Wanneer je vanaf Korinthe koers kiest richting het zuiden;  door het Korinthe kanaal vaart, Athene aan bakboord laat liggen en je de oostkaap van het schiereiland Peloponessos rondt, dan zie je daar - onderweg naar het prachtige eiland Hydra - aan stuurboord een heel klein eilandje liggen wat erg lijkt op een kikker vanaf het water. Frog Island.