Het jaar is nog jong. De drukte van de feestdagen zijn weer voorbij ( een paar kilo aangekomen) en we gaan de draad weer oppakken waar we voor de Kerst mee gestopt zijn. Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik dagelijks bezig met Primula’s. Je weet wel, het bloeiend plantje dat het voorjaar aankondigt en vanaf nu overal te koop is. We zaaien, planten en verkopen Primula’s in alle stadia.

Het is altijd weer een kunst – vind ik - om rond feestdagen je boodschappen te halen. Dit jaar hadden we het goed gepland, zodat we elke stress zouden vermijden. Samen met mijn man ging ik de maandagochtend al (3 dagen voor kerst!), mijn kerstinkopen doen. Nota bene: allebei met een eigen kar!!!

Twee jaar geleden begroeven wij mijn grootvader op hoogbejaarde leeftijd. Grootvader, maar ook naamgenoot en naamgever van mijn zonen. Misschien bovenal ook wel een vriend voor de drie generaties die hij zag opgroeien.

Er zijn van die lievelingsplekjes waar je graag komt...

Wie besluit om zonder televisie door het leven te gaan, moet sterk in zijn schoenen staan. Mijn moeder was zo iemand. In een periode van ruim 30 jaar bracht ze zeven kinderen groot, zonder dat er ooit een televisie in huis kwam.