Onderwerp: Sprekers in de EGB  
Datum: Oktober 2015, Zaltbommel
Versie: 1
Opgesteld door: Evangelische Gemeente Bommelerwaard ‘Kerk met passie’ te Zaltbommel


1.    Inleiding
Omdat de Evangelische Gemeente Bommelerwaard (hierna: EGB) geen vaste voorganger heeft, wordt de zondagse eredienst wat betreft de ‘bediening van het woord’ ingevuld door diverse sprekers van buitenaf en door sprekers vanuit onze eigen gemeente. Omdat dit gedeelte van de dienst, naast de aanbidding en lofprijzing, als zeer belangrijk wordt beschouwd, dienen ook de keuzes rondom sprekers zorgvuldig en overwogen te verlopen. Daarbij ook steeds voor ogen houdend dat wij geloven dat God niet alleen spreekt door de voorganger op de betreffende zondagochtend. Een ieder zal de momenten herkennen in de eredienst dat een lied, of een kort gebed, of iets wat één van de kinderen in alle eenvoud zei, het hart meer roerde dan de goed doorwrochte prediking van de desbetreffende voorganger.

Niettemin blijft het een grote verantwoordelijkheid om de voorgangers zorgvuldig te kiezen. De EGB hecht aan een zuivere, evenwichtige en aansprekende verkondiging. Wij vinden het belangrijk in deze notitie een aantal uitgangspunten te verwoorden die hier richting aan geven.


2.    Veelkleurigheid en verantwoordelijkheid
Het uitnodigen van sprekers gebeurt door de oudstenraad. De oudstenraad draagt immers de verantwoordelijkheid voor het geestelijk klimaat van de gemeente, want de woordverkondiging draagt voor een belangrijk deel bij aan dat geestelijke klimaat van de gemeente. Om die reden is het van belang dat de gehele oudstenraad betrokken wordt bij de keuzes rondom sprekers. De oudstenraad dient zich onder meer te laten leiden door de identiteit van de EGB als geheel. Hierover het volgende.

Als één van de belangrijkste kenmerken van de EGB mag genoemd worden haar veelkleurigheid. Veel verschillende mensen, met veel verschillende achtergronden en geloofsbelevingen. Maar toch ook met één stabiel levensfundament: Jezus Christus. Zijn verzoenend, verlossend en herstellend werk, Zijn genade en liefde, brengen ons samen. Dat gegeven van die diversiteit dwingt een ieder om zich voortdurend bewust te zijn van dat ene en onwrikbare fundament. Daar ligt de geestelijke focus en uitdaging. Tegelijkertijd mogen we ons realiseren dat de verschillen die er zijn juist iets zeggen over de ‘veelkleurigheid’ van God Zelf. De uitdaging voor een ieder is de verschillen niet te laten afleiden van dat ene belangrijkste, wat net genoemd is. Om zo, “… samen met alle heiligen, in staat zijn te vatten, hoe groot de breedte en lengte en hoogte en diepte is, en te kennen de liefde van Christus….” (Efeze 3:18).

Deze ‘veelkleurige’ identiteit mag doorwerken in de keuze van de sprekers. Hoe dat er in de praktijk uitziet, is niet  eenvoudig te zeggen. Want hoe ‘veelkleurig’ mogen de sprekers dan zijn wat betreft de geloofsbeleving, het kader van waaruit men spreekt. Immers ‘allerlei wind van leer’ binnen de EGB willen we voorkomen. Want laten we ons wel bewust zijn: er is van alles ‘te koop’ binnen het ‘evangelisch sprekersgilde’ van Nederland. Het maken van keuzes daarin vraagt een voortdurend zoeken, bidden en tasten, waar de oudstenraad een belangrijke verantwoordelijkheid in draagt.   

Wij vinden het belangrijk dat wat betreft de sprekers aangesloten wordt, voor zover mogelijk, op de vijf bedieningen die Paulus noemt in Efeze 4 : 11 en 12.  

‘En hij [Christus] is het die apostelen heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren, om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd.’

Een apostel is gericht op het stichten en uitbreiding van Gods Koninkrijk, plaatselijk en van generatie op generatie.
Een profeet is meer gericht op het doorgeven van Gods wil, Gods stem, voor het hier en nu.
Een evangelist is gericht op het winnen van mensen voor Gods Koninkrijk: mensen tot een keuze bewegen.
Een herder is een beschermer, iemand die bemoedigd en vertroost.
Een leraar is gericht op het geven van onderwijs.

Deze diverse bedieningen zijn wat ons betreft mede richtinggevend voor de keuze van de sprekers (ook wel ‘schijf van vijf voor een gezonde gemeente’ genoemd). Dat deze diversiteit aan bedieningen mede tot uiting komt in de keuze van de sprekers.

Leden worden overigens ook uitgenodigd om aanbevelingen te doen wat betreft sprekers. De oudstenraad zal dan beoordelen of betreffende spreker inderdaad passend is om uit te nodigen voor de EGB.


3.    Eigen sprekers
3.1    Algemeen
Binnen de Evangelische Gemeente Bommelerwaard (EGB) wordt aan de leden ruimte gegeven te spreken in de samenkomst op de zondagochtend. Dat betekent dat er, naast de zogenaamde gastsprekers, regelmatig een spreker uit de eigen gemeente voorgaat in de dienst van het Woord.

Vanwege de waarde die de EGB hecht aan een zuivere en aansprekende verkondiging van het Woord, is het belangrijk dat beginnende sprekers goed voorbereid worden op hun bediening. Om die reden heeft de EGB een eigen sprekerstraining opgezet. Deze training wordt geleid door de meer ervaren en bekwame sprekers.

Bij dit alles hecht de EGB eraan duidelijkheid te geven over de eigen visie die zij heeft rondom ‘eigen sprekers’ en de sprekerstraining. Die duidelijkheid is van belang voor degenen die al betrokken zijn bij de sprekerstraining en voor degenen die interesse hebben om wellicht deel te gaan nemen aan de sprekerstraining. Maar niet in de laatste plaats wil de EGB juist ook de gemeenteleden die niet deelnemen aan de training informeren over het onderwerp ‘eigen sprekers’.

Hieronder zal daarom worden ingegaan op de doelstelling van de sprekerstraining. Verder wordt ingegaan op een aantal uitgangspunten en randvoorwaarden die van belang zijn voor de training en voor de deelnemers aan de training. Dit laatste om vooraf duidelijkheid te scheppen en teleurstelling achteraf te voorkomen.  

3.2    Training
Wij geloven dat ook binnen onze gemeente leden aanwezig zijn die specifieke gaven hebben in de verkondiging van het Woord. Het is dan wel van belang dat die gave herkend wordt, zowel bij de spreker zelf als bij de gemeente. Voor iemand die zich net aansluit bij de sprekerstraining heeft de training als eerste ten doel om te ontdekken of de sprekersgave aanwezig is. De potentiële spreker dient zich dat te realiseren.

Het zoeken van Gods weg in ons persoonlijke leven en de ons bestemde rol binnen een gemeente is niet altijd eenvoudig. Dat is een weg van tasten, zoeken en ontdekken. Soms is het heel duidelijk wat iemands gaven en talenten zijn. Soms is dat wat minder duidelijk. Het is dan moedig dat iemand de ontdekkingstocht wil aangaan. Het kan vervolgens zo zijn dat we denken een gave te bezitten, maar dat we in de loop van de tijd toch ontdekken dat de gaven en talenten op een ander gebied blijken te liggen. Aanvankelijk kan dat voelen als een teleurstelling. Toch geloven we dat wij het meest vruchtbaar zijn en ons het meest prettig voelen, als we de plaats innemen binnen de gemeente waar onze talenten het meest tot hun recht komen.
De sprekerstraining is een plaats van ontdekken van gaven en talenten in de verkondiging van het Woord.

De sprekerstraining is uiteraard ook bedoeld om degenen bij wie de gaven aanwezig zijn te trainen hun gaven zo goed mogelijk te gebruiken. Immers wanneer mensen gaven en talenten hebben, ligt er nog steeds de uitdaging die gaven en talenten op de goede wijze te gebruiken. Dat laatste is namelijk geen vanzelfsprekendheid.
Bij de training komen diverse aspecten van het spreken aan de orde. Daarbij kan globaal gedacht worden aan de wijze van exegese (uitleg) van een bijbelgedeelte, de opbouw van een preek (inhoudsniveau) en de wijze van overbrengen (betrekkingsniveau).

3.3    Wat van een eigen spreker wordt verwacht
Juist vanwege het belang dat we hechten aan een zuivere en aansprekende bediening van het Woord, wordt van een ‘eigen spreker’ het volgende verwacht:
Actieve deelname aan de sprekerstraining;
Houden van ‘oefenpreken’ voor de trainersgroep (waarbij een ieder overigens welkom is);
Actief contact onderhouden met een buddy (ter voorbereiding van de gehouden preek en voor de evaluatie achteraf);
‘Training’ via andere podiummomenten (zoals het inleiden van het Heilig Avondmaal);
Doorgaans wordt de oudjaarsavond gebruikt als ‘debuut-moment’, tenzij duidelijk is dat de betreffende spreker een eerdere start aankan.


4.    Frequentie
Verder is het ook van belang stil te staan bij de frequentie waarmee externe en interne sprekers gevraagd wordt om voor te gaan (per jaar).

Er worden doorgaans 12 zondagen gereserveerd voor de invulling met eigen sprekers (gemiddeld iedere maand een eigen spreker). De overige zondagen worden ingevuld met externe sprekers. Het komt echter nog wel eens voor dat een externe spreker uitvalt en vervangen wordt door een interne spreker.

We streven er in beginsel naar om een spreker niet vaker dan twee maal per jaar te laten voorgaan (het mag ook één maal per jaar). Dat geldt zowel voor de interne als de externe sprekers. Tot op heden is dit steeds toegepast en zijn er geen redenen om daarvan af te wijken. Het wordt in het algemeen immers gewaardeerd dat er een goede afwisseling is wat betreft sprekers.


5.    Ten slotte
Iemand zei eens: ‘Preken is de hoorder overtuigen van de relevantie van de Bijbelse boodschap’. Het is inderdaad van belang dat in de prediking het Woord van God zo gebracht wordt dat het harten raakt en mensenlevens verandert, naar het beeld van de Heere Jezus Christus. Daarvoor is het nodig dat er een heldere boodschap wordt verkondigd en de Bijbel op een evenwichtige manier wordt uitgelegd, voor een biddende gemeente. Ook dat laatste mag benadrukt worden. De prediker kan immers niet zonder het intense gebed van de toehoorders.

Zo geloven we, ‘door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben’ dat we samen volledig kunnen ‘toe groeien naar Hem die het hoofd is: Christus.’ (Efeziërs 4:15)