Afdrukken

Wij geloven dat de rol van oudsten er in de eerste plaats één is van opzieners zoals de Bijbel oudsten ook wel noemt. Oudsten zijn wat ons betreft niet in de eerste plaats broeders die zich met veel praktische zaken bezighouden, of met huisbezoeken, pastoraat of onderwijs. Dat mag wel, maar dat staat dan los van hun kernopdracht om opziener te zijn.

Onder opzieners verstaan wij mannen die met elkaar toezien op een gezond en Bijbels geestelijk klimaat in de gemeente. Een plek waar voor alles, liefde woont. Mannen die zich steeds de vraag stellen: Liggen we geestelijk op koers?', 'Is dit wat God wil met onze gemeente op deze plek en op dit tijdstip?'

We denken daarbij ook aan de eerste gemeente waar de apostelen diakenen aanstellen en daarbij met betrekking tot zichzelf zeggen: 'Wij zullen ons houden aan het woord en het gebed.’ De opdracht voor oudsten wordt wat ons betreft mooi verwoord in Fil.1:9 en 10 waar Paulus bidt:

Ik bid dat uw liefde nog steeds meer overvloedig moge zijn in helder inzicht en alle fijngevoeligheid, om te onderscheiden, waarop het aankomt. Dan zult gij rein en onberispelijk zijn tegen de dag van Christus.

Om die reden zult u soms maar weinig zichtbare activiteit zien van oudsten in onze openbare samenkomsten. Hoewel verantwoordelijk, willen zij weloverwogen ruimte maken voor de gaven en talenten van de leden, zodat Efeze 4:16 in de praktijk kan worden gebracht. Hier staat dat elk lid op zijn wijze kracht kan uitoefenen op het lichaam om het op te bouwen in de liefde.

Wat de praktische orde rond alle activiteiten in de gemeente betreft, is er een werkgroep die regelmatig samenkomt. In deze groep, waarin alle activiteiten door leden van de gemeente worden vertegenwoordigd, worden beslissingen genomen en keuzes gemaakt. Ook hierbij vervullen de oudsten alleen een opzienersrol.

Iedere zondag is er een oudste van dienst.

Hieronder stellen de oudsten uit het huidige team zich kort aan u voor.

 

MartjandeBijl

Martjan de Bijl

Hallo, ik ben Martjan de Bijl. In 1979 mocht ik het levenslicht zien. Sinds 2006 ben ik getrouwd met Viola en samen met onze 2 kinderen Jelmer (2009) en Marlieke (2007) bezoeken we sinds 2010 de diensten van de EGB. Begin 2010 zijn wij vanuit Soest naar Zaltbommel verhuisd en sinds vorig jaar wonen we in het mooie plaatsje Bruchem waar ik ook ben opgegroeid. Als gezin voelen we ons op ons thuis binnen de Evangelische Gemeente Bommelerwaard. Januari 2020 ben ik aan mijn 2eperiode als oudste begonnen. Van 2011 t/m 2017 mocht ik deze taak ook op mij nemen. Voor mij is het oudste zijn een mooie bediening waarbij ik in afhankelijkheid van onze Schepper op een positieve wijze een bijdrage hoop te leveren aan “ons” als lichaam van Christus.  

Marcel van Dongen

20190628 141112068 iOS 3Mijn naam is Marcel van Dongen, geboren in 1973 in een klein dorpje in Brabant en nog steeds woonachtig in een klein dorp maar nu in de Bommelerwaard om meer precies te zijn in Nederhemert. Samen met mijn vrouw Laurianne en de kinderen wonen we daar al vele jaren met heel veel plezier. De oprichting van de EGB heb ik van dicht bij mee mogen maken. Ik maakte deel uit van het team dat het verlangen om een nieuwe gemeente te starten in Zaltbommel vorm heeft gegeven. Met veel dankbaarheid kijk ik terug naar de ontwikkeling die we sindsdien als kerk hebben doorgemaakt. Van jongs af aan ben ik opgegroeid met de Bijbel waaruit mijn ouders mij leerde dat God de wereld, de mensen lief heeft en dat Zijn grootste vraag aan ons is om met die zelfde liefde met elkaar om te gaan. Hoewel ik graag spit in de geschiedenis van wat wij geloven, ben ik me heel bewust dat we leven met en geloven in een levende God die ook vandaag de dag handelt en dat ook in de toekomst zal doen, daarom ben ik ook overtuigd dat we in een bijzondere tijd leven. Als ik kijk naar ontwikkelingen in de wereld, dan geloof ik dat de kerk in het westen nog voor moeilijke en fundamentele beslissingen en keuzes komt te staan. Keuzes en beslissingen die mogelijk tegengesteld zullen zijn aan wat de maatschappij om ons heen als norm en normaal is gaan beschouwen. Het wordt een steeds grotere uitdaging voor christenen om vol te houden om te blijven vertrouwen dat de kaders die God geeft er zijn om ons te beschermen en dicht bij Hem te houden. Een plaatselijke kerk waar mensen elkaar ontmoeten, delen en elkaar opbouwen is daarom misschien wel belangrijker dan ooit Ik vind het daarom een voorrecht die plaatselijke kerk, in ons EGB verband te mogen dienen.

Hans Bouma

IMG 1246Mijn naam is Hans Bouma getrouwd met Annelies en vader van 4 kinderen en 1 kleinkind ( en 1 onderweg) . Ik ben van geboorte een “jutter” wat zoveel betekent dat ik in Den Helder geboren ben. Een plaats in de kop van Noord-Holland waar de trein stopt en niet verder gaat. Dit was ook de beleving van Annelies en mij, dat we aan het eind vd wereld woonde. Daarom zijn we als jong volwassenen via Hoorn, en nog 2 jaar terug in Den Helder, uiteindelijk naar het zuiden afgezakt en zijn we in 1998 in Zaltbommel terecht gekomen. Vlak daarvoor in 1995 ben ik op 31 maart tijdens een avond van de pinkstergemeente in Hoorn tot bekering gekomen. Annelies is 5 maanden daarvoor tot bekering gekomen. Voor die tijd speelde geloof geen rol in ons leven. God heeft ons echter werkelijk gered, het is een bijzonder verhaal/getuigenis, vraag er gerust naar als we elkaar ontmoeten. In Zaltbommel zijn we bij de Kandelaar terecht gekomen waar we ongeveer 20 jaar deel van hebben uitgemaakt als oudsten en later voorgangersechtpaar. In deze tijd is het altijd mijn verlangen geweest om over kerkmuren heen als christenen samen op te trekken. Het geeft een bijzonder signaal als we in eenheid samen dienen in een wereld die verdeeld en ik-gericht is. Eenheid is ook een verlangen van Jezus zelf. Ik ben dan ook heel erg blij dat we met ingang van 5 september 2021 samen mogen optrekken met de EGB. Daarnaast ben ik ook blij dat ik als levende steen, als oudste mag dienen in de EGB. Mijn belangrijkste ervaring als oudste is , hoe meer je loslaat, hoe meer de Heilige Geest kan doorwerken. Ik hoop de komende tijd velen van jullie persoonlijk te kunnen spreken.