Pas geleden mocht ik een bevriend koppel trouwen. Je kent ze misschien wel, want ze komen bij ons in de gemeente. Dat blijft bijzonder. Vooral als het je vrienden zijn. Iedere bruiloft is anders. Iedere keer zie je twee mensen die tegen elkaar zeggen: Ik kies voor jou. Niet alleen vandaag, maar ook morgen. En overmorgen. Ook als het leven minder mooi is dan op deze feestelijke dag.
Het bruidspaar had me gevraagd of ik de overdenking over Romeinen 12 wilde doen. Tuurlijk wil ik dat! Dat heb ik toen uitgewerkt in verschillende woorden die het Grieks kent voor liefde. Liefde tussen man en vrouw. Vriendschap. Liefde die een thuis creëert. Liefde die de deur opent voor anderen. En boven alles de liefde van God, die de bron is van alle andere liefde.
Deze boodschap van liefde was niet alleen voor het bruidspaar, maar ook zeker voor alle aanwezigen. En bovendien ook voor ons allemaal. Ik vraag me weleens af: Wat neem ik vandaag mee op mijn pad? Is dat ongeduld? Haast? Zorgen? Of is dat liefde? Vriendelijkheid? Een luisterend oor?
Na de ceremonie vertelde de moeder van de bruidegom iets opmerkelijks. Datzelfde Bijbelgedeelte was ook gelezen op hún trouwdag. Jaren geleden. Ik moest daar even over nadenken. Er verandert veel in een mensenleven. De wereld ziet er heel anders uit dan veertig of vijftig jaar geleden. Maar sommige woorden verliezen nooit hun kracht. “Jullie liefde moet écht zijn.” (Romeinen 12:9, BB). Paulus schrijft niet over een liefde die alleen mooi klinkt. Hij schrijft over liefde die zichtbaar wordt. In geduld. In vergeving. In gastvrijheid. In trouw. In het goede zoeken voor de ander.
Ik kijk met dankbaarheid terug op deze mooie trouwdag. Natuurlijk omdat ik getuige mocht zijn van twee mensen die elkaar hun jawoord gaven. Maar ook zeker om dat we allemaal weer zijn herinnerd aan iets wat veel groter is dan één huwelijk:
Gods liefde is bedoeld om ontvangen te worden, en om deze vervolgens mee te nemen en uit te delen…
· naar huis.
· naar je werk.
· naar je buren.
· op vakantie.
· naar de mensen die God vandaag op je pad brengt.
En vol van deze Liefde (ja ja met een hoofdletter) ga ik nu lekker de vakantietijd in.
God zegen!
Bas