Laatst had ik met een groepje niet-gelovige vrienden een borrel. Nou ja, niet-gelovig is misschien wat veel gezegd. Ze blijken dus wel heel erg gelovig te zijn. Alleen niet in God, Jezus en de Bijbel. Ze geloven dat er verband is tussen het lot van mensen en gebeurtenissen op aarde en de stand van de hemellichamen. Er werd flink gediscussieerd over de dierenriem, astrologie en of bepaalde sterrenbeelden wel of niet bij elkaar passen.
Ze beweerden dat als je bijvoorbeeld in 1976 geboren bent, je dan volgens de Chinese dierenriem volgens de Chinese kalender een draak zou zijn. En die draak zou dan als karaktereigenschappen hebben: trots en levendig, enthousiast, onweerstaanbaar, geestdriftig, succesvol, krachtig, extravert, inspirerend en voelt zich uitverkoren.
Ik bleef wat stil bij dit gesprek, en dat viel uiteraard op. Want meestal ben ik levendig, enthousiast, geestdriftig, krachtig, extravert en inspirerend in gesprekken. Maar nu dus niet. Er werd me op de man af gevraagd wat ik vind van astrologie. Nou, in één woord: Onzin. Ik geloof niet dat de stand van de maan of sterren invloed zou hebben op iemands karakter. En dat dat in mijn mening dus klinkklare onzin is. Ik gebruikte een wat krachtigere woord, maar die zal ik in deze column niet herhalen.
En wat was de reactie? Ja maar jij gelooft in een God! Dat is dan net zo raar! Ja, ja. Wat is geloofwaardiger? Een goddelijk Wezen dat alles heeft gemaakt, jou persoonlijk kent, en onvoorwaardelijk van je houdt OF dat de plek van een groot stuk steen (de maan) ten opzichte van de aarde bepaalt wie of wat je bent. Nou dan weet ik het wel.
God bestaat. Daar is voor mij geen twijfel over mogelijk. Hij kent je, wil een relatie met je, Hij houdt van je, en heeft het beste met je voor. En de sterren? Er is voor mij maar één ster van belang: Jezus, de stralende Morgenster. (Openbaring 22:16)
Groeten,
Bas